و خدایی که در این نزدیکیست...
برای تازه شدن هیچ وقت دیر نیست...
باز کن پنجره را قاصدک می رسد از راه دراز چرخ زن قاصدک نیز اسیر است به چنگال زمان قاصد زردی ایام خزان خدايا ياريم كن تا تب، آرمانهاي جوانيم را نسوزاند. خدايا مرا از شر ذره بين ها و برهان ها نجات ده تا هر چيز و هر كس را همانقدر كه هست باور كنم. به من خودداري عطا كن تا آتش خشمم گلستان بخشش باشد و سينه ام قبرستان خواهش. خدايا كمكم كن آيينه تو باشم نه ديگران ... دستم را بگير تا هيچگاه آرزوي برگشتن از راه رفته را نكنم. پايم را ببند كه به بيراه خود خواهي و جهل نروم. زبانم را بدوز تا حماقت نكنم. چشمم را بگير كه جز تو نبينم. خدايا اگر نردباني شده ام تا ستاره هاي كوچك را به آسمان برسانم ياريم كن تا آسمان قد بكشم ، نه تا نيمه راه ... گلی را که دیروز به دیدار من هدیه آوردی ای دوست به دور از رخ نازنین تو امروز پژمرد همه لطف و زیباییش را که حسرت به روی تو می خورد و هوش از سر ما به تاراج می برد گرمای شب برد صفای تو اما گلی پایدار است بهشتی همیشه بهار است گل مهر تو در دل و جان گل بی خزان است گلی که تا من زنده ام ماندگاراست... روزي كه گذشت و من يكسال بزرگتر شدم ... سالي ديگر گذشت و من دورتر از تو اي كودكي هاي معصوم .. دورتر از بوي آبنبات چوبي قرمز رنگ و دمپايي هاي گلدار ناخرسند ... دور تر از خنده هاي مملو از حجم شادابي ... دورتر از قهر هاي كودكانه و بي پردگي آن آشتي هاي ناياب ... دور تر از فرار هاي پي در پي و گرگ گرگ هاي بي غل و غش ... دور تر از زمين خوردن ها و زخمهاي محزون سرزانوان و اشك هاي چون مرواريد يادم ميآيد ميگفتند )): بزرگ كه شدي يادت ميره((و حال من بزرگ شده ام انقدر بزرگ كه ديگر زخم هاي سر زانوانم و جاي گاز همبازي كوچك از روي بازويم را از ياد برده باشم . و چه زيبا از يادم رفت تمام غمها ي آن روزگار زيبا و چه شيرين ياد ميكنم از آن دوران ... و در آرزوي همان روزهاي خالي از غم ... روز هايي كه درد معنايش براورده نشدن خواسته ي كوچكمان بود !!! و حال چه قدر آرزو ميكنم آن لكه ي سياه روي بازويم را كه حاكي از دعوايي كودكانه بود ... خسته ام ... خسته از فردايي كه امروزش را ميبينم و بر ديروز هايش افسوس ميخورم و ميترسم ... ميترسم از بزرگ شدن !! از فردايي ميترسم كه بر امروزم افسوس خواهم خورد... از طرف یه بلا... رمضان نزدیک است مثل خدا- زندگی و البته مرگ... مخصوصا وقتی به کسی کمک میکنه شاد و خندان میشه... سعی کن خالص و بی ریا باشی... به زودی زندگی برات مث بهشت میشه... در لحظه زندگی کن... فردا که هنوز نیومده ، نگرانش نباش... البته این با آینده نگری هیچ منافاتی نداره(دقت کن!)... خورشید در حال طلوع کردنه... با دید بهتری به مسایل نگاه کن... به زودی دیهای خوشبختی به رویت باز می شود... به خدا توکل کن... خدا دوستت داره... تمام... ...؟ 
در خیال کوچک خود فکر میکردم خدا / پیرمردی مهربان است و به دستش یک عصاست
یک کت و شلوار می پوشد به رنگ قهوه ای / حال و روز جیب هایش هم ,همیشه رو به راست
مثل آقا جان به چشمش عینکی دارد بزرگ / با کلاه و ساعتی کهنه که زنجیرش طلاست
فکر می کردم که پیپش را مرتب می کشد / سرفه های او دلیل رعد و برق ابرهاست
گاه گاهی نسخه می پیچد,طبابت می کند / مادرم می گفت او هر دردمندی را دواست
فکر می کردم که شب ها روی یک تخت بزرگ / مثل ادم ها و من,در خواب های خوش رهاست
چند سالی که گذشت از عمر من فهمیده ام / او حسابش از تمام عالم و آدم جداست
مهربان تر از پدر,مادر,شما,آقا بزرگ / او شبیه هیچ فردی نیست,نه,چون او خداست
اين منم مزاحمي که آشناست
هزار دفعه اين شماره را دلم گرفته است
ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست
شما که گفته ايد پاسخ سلام واجب است
به ما که مي رسد ، حساب بنده هايتان جداست؟
الو
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟
چرا صدايتان نمي رسد کمي بلند تر
صداي من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟
اگر اجازه مي دهي برايت درد دل کنم
شنيده ام که گريه بر تمام دردها شفاست
دل مرا بخوان به سوي خود تا که سبک شوم
پناهگاه اين دل شکسته خانه ي شماست
الو ، مرا ببخش ، باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ مي زنم ، دوباره ، تا خدا خداست
دوباره ...
... تا خدا خداست
| Design By : Night Skin |
همیشه رفتن رسیدن نیست. ولی برای رسیدن باید رفت. در بنبست، راه آسمانی باز است. پرواز بیاموزیم....
من خدایی دارم که در این نز دیکیست
نه در ان با لاها!
مهربان,خوب, قشنگ
چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گوید با دل کوچک من
ساده تر از سخن ساده من
او مرا می فهمد
او مرا می خواند, او مرا می خواند
یاد او ذکر من است در غم و شادی
چون به غم می نگرم ان زمان رقص کنان می خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا یاد من است
او خداییست که همواره مرا می خواهد...
یک نفر دلش شکسته بود / توی ایستگاه استجابت دعا / منتظر نشسته بود / منتتظر،ولی دعای او / دیر کرده بود / او خبر نداشت که دعای کوچکش / توی چار راه آسمان / پشت یک چراغ قرمز شلوغ گیر کرده بود
او نشست و باز هم نشست
روزها یکی یکی
از کنار او گذشت
*
روی هیچ چیز و هیچ جا
از دعای او اثر نبود
هیچ کس
از مسیر رفت و آمد دعای او
با خبر نبود
*
با خودش فکر کرد
پس دعای من کجاست؟
او چرا نمی رسد؟
شاید این دعا
راه را اشتباه رفته است!
پس بلند شد
رفت تا به آن دعا
راه را نشان دهد
رفت تا که پیش از آمدن برای او
دست دوستی تکان دهد
رفت
پس چراغ چار راه آسمان سبز شد
رفت و با صدای رفتنش
کوچه های خاکی زمین
جاده های کهکشان
سبز شد
*
او از این طرف، دعا از آن طرف
در میان راه
باهم آن دو رو به رو شدند
دست توی دست هم گذاشتند
از صمیم قلب گرم گفت و گو شدند
وای که چقدر حرف داشتند
*
برفها
کم کم آب می شود
شب
ذره ذره آفتاب می شود
و دعای هر کسی
رفته رفته توی راه
مستجاب می شود...
هرگاه سخنی را به آهستگی به زبان آوردی و پنداشتی کسی را توان شنیدن آن نیست بدان که خداوند میتواند...
اگر روزی دلم گرفت یادم باشد
که خدا با من است،
که فرشته ها برایم دعا میکنند،
که ستاره ها شب را برایم روشن خواهند کرد.
یادم باشد که قاصدکی در راه است،
که بهار نزدیک است،
که فردا منتظرم می ماند،
که من راه رفتن می دانم و دویدن،
و جاده ها قدم هایم را شماره خواهند کرد.
اگر روزی دلم گرفت یادم باشد
که خدای من اینجاست همین نزدیکیها،
و من، تنها نیستم
...........................................
............M Y G O D.........
You make me strong.
You make me weak
........You lift me off my feet
You give me hope when all my dreams seem like they're out of reach
You make me understand the way a perfect love should be.
You take me to a place so high, I never wanna leave.
I feel you in my side all over..........
I can't imagine life without you by my side.
when the pain is holding me.......
.i think to you and Your touch just sets me free.
you help me.....
..you like me .......
and i dont underestand
###############
آدمـک آخــرِ دنيــاست ، بخند
آدمـک مـرگ هـمین جاست، بخند
آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي
به خـدا ، مثـل تـو تنهـاست ، بخند
دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد
شوخـيِ کاغــذي ماسـت ، بخند
فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است
فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند
صبحِ فردا به شبت نيست که نيست
تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند
راستـي آنچـه بـه يــادت داديم
پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند
آدمــک نغمــة آغــاز نخوان
به خــدا آخــر دنيـاست ، بخند
