تبليغاتX
و خدایی که در این نزدیکیست...


و خدایی که در این نزدیکیست...

برای تازه شدن هیچ وقت دیر نیست...

... حرف‌هایی هست برای " گفتن " که اگر گوشی نبود –

                                  نمي‌گوییم


و حرفهایی است برای "نگفتن"

                              حرف‌هایی که هرگز سر به " ابتذال گفتن " فرود نمی‌آورند.


حرف‌هایی شگفت _

                         زیبا و اهورایی همین‌هایند

             و سرمایه‌ی ماورایی هرکسی به اندازه‌ی حرفهایی است که برای نگفتن دارد.


                  حرف‌هایی بی‌تاب و طاقت‌فرسا و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیده‌اند.


                            کلماتی که پاره‌های " بودن " آدمی‌اند ...

                                                                                           دکتر علی شریعتی

نوشته شده در شنبه 1387/04/22ساعت 7:55 PM توسط قاصدک| |

خاك عاشقي مي داند.

گريه مي كند،

رنج مي كشد،

و صبر ميكند.

سر به آستان مرگ مي گذارد.

بر شانه هايش مي گريد، اما نمي ميرد.

خاك عاشقي صبور است.

بر برگهاي پائيز بوسه مي زند.

تقدير جهان را عوض مي كند.

جوانه ها را بيدار و درختها را خواب مي كند

اما خود هرگز نمي خوابد.

خاك عاشقي صبور است

       كه سالها و سالها براي آسمان صبر مي كند

                                     و من همانم كه از خاك آمده ام

                                           چون خاك روزي صبوري را خواهم آموخت ....

 

                                                                                  (جبران خليل جبران)

نوشته شده در شنبه 1387/04/22ساعت 7:51 PM توسط قاصدک| |

 

از دل و دیده گرامی تر هم آیا هست

 

           آری ز دل و دیده گرامی تر :  دست

 

                   شرف دست همین بس که نوشتن با اوست

 

                           خوش ترین مایه ی دلبستگی من با اوست

 

                                در فرو بسته ترین دشواری, در گران بار ترین نومیدی

 

                         دست در دست کسی    یعنی پیوند دو جان

 

                         دست در دست کسی    یعنی پیمان دو عشق

 

دست در دست کسی  داری اگر

 

              دانی دست چه سخن ها که بیان میکند از دوست به دوست

 

                  بارها بر سر خود بانگ زدم

 

                      هیچت اثر نیست مخور خون جگر

 

                          دست که هست

 

                              وه چه نیروی شگفت انگیزی است

 

                                   دستهایی که به هم پیوسته است

 

                                       به یقین هرجا که به هر جای در آید از پای کسی

 

                                            دست هایش بسته است...

 

نوشته شده در شنبه 1387/04/22ساعت 6:20 PM توسط قاصدک| |

نوشته شده در جمعه 1387/04/21ساعت 12:40 PM توسط قاصدک| |

 

زندگی چیست ؟ کجاست؟

زندگی لحظه تولد یک پروانه است

که از دل پیله ابریشم خاک

می شکفد در میان خطرات

زندگی وزیدن نسیم دلدادگی است

که هر از گاهی می آید

از سمت وجود

زندگی شر شر احساس دانایی است

که می چکد از دل شبنم علم

بر نهاد بشری

زندگی سبزی رویای حضور است

در ترنم ترانه همخواهی

که می تپد در دل عشق

زندگی کرمی است که می خزد در تن یک سیب سفید

می رود تا ته آن حجم نجیب

زندگی شاید طلوع یک فواره است

که از قلب آبی دریای امید

می رود تا ته یک خواب عجیب

زندگی تولد یک رویاست

که به امید تحقق

به زمین آمده است

زندگی شاید وزوز یک مگس است

که در ظهر دل تابستان

لالایی خواب من و توست

زندگی جاری جریان سیاست بازی است

که گویا هرگز

امیدی  به توقف این قطار خالی نیست

زندگی یک دو سه گل زیباییست

که در نگاه من وتو

می نشاند معنی

زندگی بچه لاک پشتی است

که تازه سر از خاک بدر آورده

و بی مهابا می دود تا دریا

زندگی تایر ماشین همسایه است

که همیشه می گذارد آنرا

بر در خانه یکرنگی ما

زندگی حرکت شوق است

به سوی قله خاطره ها

تا زداید از سر آن قله ، برف فاصله ها

زندگی وحشت خواب است به چشم حشره

مبادا که در آن هنگامه

فرود آید به سرش ، مشت عدم

زندگی شکوفه گیلاس است

که در بهار رویا

می روید به سر ساقه یکرنگ صفا

 زندگی وسعت یک شهر بزرگ است

که در آن خبری از دل نیست

شاید مرده باشد در شتاب سرعت

زندگی  رد شدن از پل غروب است به آرامی

و خوابیدن در بغل آرامش

به امید رستن نور امید از فردا

زندگی خیس شدن است در بارش اشک

که می چکد از هم آغوشی دو ابر تنها

در دل آبی دریای سماء

زندگی چیدن نارنج  است از درخت آرزوهای بزرگ

که قد کشیده تا سقف بهار

و سایه افکنده بر فکر امید

زندگی تپش قلب من توست به شوق میهن

که می رود تا ته دریای وجود

زندگی معطلی ته صف نانواییست

زندگی شعله آبی بخاریست در اوج سرما

زندگی غلت زدن در چمن خوشبختی است

زندگی شوق پریدن است در دل یک جوجه

زندگی پر زدن ذهن است در آسمان دانش

زندگی سر زدن عقل است به باغچه عشق و وفا

زندگی بوئیدن غنچه عطرآگین نماز است به شوق دیدار

و گرفتن وضو در حوضچه عقلانیت

زندگی شاید تپش باد صباست در قلب سحر

زندگی زنگ کلاس است در صبحگاه یک مدرسه

زندگی تابلو توقف ممنوع است

در کنار خیابان غفلت

و زندگی شاید . . .

زندگی لحظه ایست که دیگر اکنون نیست

قدر این لحظه بدانیم وگرنه شاید

اندکی بعد بیاید لحظه ای

که جای من و تو در آن میانه خالیست

 

از سروش آریا

نوشته شده در سه شنبه 1387/04/18ساعت 8:34 PM توسط قاصدک| |

سرد است هوا

دل من در طلب هرم نفس های دل انگیزحیات

و غمی همچون کوه

کمرم را به  تحمل فرا می خواند

دل من گمشده است

در پیچ و خم کوچه بی پروایی ها

سرگشتگی ام را به کدامین فریاد

در گوش خدا

بنمایم نجوا

که من اکنون اینجا

به چه کار آمده ام یا به کدامین علت

به کجا خواهم رفت؟

و چرا شاعر گفت :

تا شقایق هست زندگی باید کرد؟

من نمی دانم

چه تمنایی است میان گل نیلوفر و عشق

در دل لاله سرخ

شبنم سبز امید ، می نماید ماوی

چمن رویایم

در هیاهوی غم تنهایی

زیر پاله شده است

نهر پر تلاطم اندیشه

چندی است که آرام و روان

نم نمک می خشکد

شاید که سر کوه حقایق برفی

دیگر نیست!

شیشه پنجره یکرنگی

امروز شکست!

آری ، با سنگ نفاق

و من اکنون تنها

در گوش خدا

می نمایم نجوا

ناگهان در گوش دلم زمزمه ای جاری شد

لرزش دست دلم را چیدم

آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ

گفت با مهر که ای

بنده من

آدمی را زعدم آوردم

تا نباشم تنها

تا نمایم به همه عالمیان

هنر خلقت را

باش با من که دگر هیچ غمی

نتواند کمرت را به تحمل فرا  بر خواند

یادم آمد مثلی ، که دگر هیچ نگویم جز آن

با خدا باش شوی شاه جهان

وگر اندیشه دیگر داری

من ندانم  چه شود آخر آن

نوشته شده در پنجشنبه 1387/04/13ساعت 6:36 PM توسط قاصدک| |


Design By : Night Skin